Zatrudnienie juniorów do 26 r.ż. – ostrzeżenie o agresywnej optymalizacji MF 

Zatrudnianie pracowników do 26. roku życia znalazło się pod lupą organów podatkowych, które odnotowały wykorzystanie tzw. ulgi dla młodych do nadmiernej optymalizacji podatkowej przez pracodawców.

Osoby do 26 roku korzystają z ulgi dla młodych, co pozwala im na niepłacenie PIT do określonego limitu przychodów rocznie. Wolne od podatku dochodowego są bowiem, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 148) u.p.d.o.f. przychody:

1. ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej, spółdzielczego stosunku pracy,
2. z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
3. z tytułu odbywania praktyki absolwenckiej, o której mowa w przepisach ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich (Dz. U. z 2018 r. poz. 1244),
4. z tytułu odbywania stażu uczniowskiego, o którym mowa w art. 121a ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe,
5. z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

– otrzymane przez podatnika do ukończenia 26. roku życia, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł.

Organy podatkowe ostrzegają jednak przed zatrudnianiem osób do 26 roku życia głównie po to, aby osiągnąć korzyść podatkową. Jeżeli pracodawca zatrudniający juniorów do 26 roku życia tworzy strukturę, w której głównym celem jest unikanie podatku, wykorzystując ulgę dla młodych, przy jednoczesnym zawyżeniu kosztów uzyskania przychodów, co skutkuje zaniżaniem należnego zobowiązania podatkowego, to może to być zakwalifikowane jako agresywna optymalizacja.

W tym kontekście chodzi o konstruowanie zatrudnienia tak, aby skorzystać z preferencji podatkowej w sposób nadmierny, nieuzasadniony gospodarczym celem, jedynie z nastawieniem na zmniejszenie obciążeń podatkowych.

Organy podatkowe mogą zakwestionować taką konstrukcję uznając ją za sztuczną i wskazując np., że:

– głównym lub istotnym celem było uzyskanie korzyści podatkowej,

– rozwiązanie nie miało wystarczającego uzasadnienia gospodarczego,

– mogły istnieć inne realne formy zatrudnienia lub konstrukcje.

Jeżeli konstrukcja zostanie uznana za sztuczną, pracodawca może być zobowiązany m.in. do:

– skorygowania kosztów uzyskania przychodu i zaliczek podatkowych,

– zapłaty zaległego podatku wraz z odsetkami podatkowymi,

– narażenia się na sankcje na gruncie karno-skarbowym.

Wobec powyższego, przy zatrudnianiu juniorów do 26 r.ż. rekomendowane jest przede wszystkim:

– uwzględnienie realnej potrzeby operacyjnej, a nie jedynie optymalizacji podatkowej,

– upewnienie się, że umowa, zakres obowiązków młodego pracownika, wynagrodzenie i warunki zatrudnienia mają uzasadnienie ekonomiczne i są ustalone na warunkach rynkowych,

– do celów dowodowych zadbanie o to, aby czynności wykonywane przez młodych były możliwe do udokumentowania, aby wyeliminować ryzyko uznania je za fikcyjne 

Podsumowanie

Zatrudnienie osób do 26 roku życia może stwarzać realną korzyść podatkową, ale też ryzyko, jeśli zatrudnienie zostanie skonstruowane w sposób sztuczny, przede wszystkim w celu osiągnięcia korzyści podatkowej.

Istotne jest zachowanie ostrożności i upewnienie się, że decyzja o zatrudnieniu juniorów do 26 roku życia ma uzasadnienie biznesowe, nie tylko podatkowe, a wykonywane przez młodych czynności są realne i możliwe do udokumentowania.

Warto skonsultować swój przypadek z doradcą podatkowym, zwłaszcza, że obecnie można się spodziewać kontroli zatrudnienia osób do 26 roku życia przez organy podatkowe.

Autor:

Inga Nowakowska

Starszy konsultant podatkowy