Konsekwencje podatkowe po wyjściu z estońskiego CIT

Spółki, które stosowały estoński CIT w okresie od 2022 do 2025 roku, będą podejmować decyzje przy składaniu CIT-8E za 2025 rok, czy kontynuują rozliczenie w formie zryczałtowanego podatku, czy wracają na zasady ogólne. Jeśli zdecydują się powrócić do klasycznego rozliczenia podatku od dochodu, wówczas w CIT-8E za 2025 rok powinny zaznaczyć w części B.3, że rezygnują z opodatkowania estońskim od 2026 roku.

Po wyjściu z estońskiego CIT podatnicy powinni podjąć decyzję, czy wypłacają dywidendę z przedziału 2022-2025, czy na razie zyski zostawiają w spółce, prezentując je jako niepodzielone na kapitałach zapasowych/rezerwowych w księgach rachunkowych.

System opodatkowania Estońskim CIT nie przewiduje konieczności opodatkowania zysków osiągniętych w reżimie opodatkowania estońskim CIT przy rezygnacji z niego. Przepisy dodatkowo wskazują konieczność opodatkowania środków wykazanych jako zysk osiągnięty w okresie opodatkowania estońskim CIT jedynie w razie ich późniejszej wypłaty – rozdysponowania dochodu z tytułu zysku netto. 

Oznacza to, że nie trzeba płacić podatku na wyjściu z systemu, póki nie wypłaci się zysku w formie dywidendy. Tym samym, jeżeli zysk jest reinwestowany albo zatrzymywany w spółce i nie jest wypłacany do wspólników, to podatku nadal nie ma, mimo że spółka nie jest już podatnikiem estońskiego CIT.

Ryczałt od dochodu z tytułu zysku netto należy wpłacić do końca trzeciego miesiąca roku podatkowego następującego po ostatnim roku opodatkowania ryczałtem (w drodze wyboru) lub do końca trzeciego miesiąca roku podatkowego następującego po roku, w którym dokonano dystrybucji zysku netto wypracowanego w okresie opodatkowania ryczałtem. Termin ten uzależniony jest od decyzji spółki co do zapłaty podatku w całości po utracie prawa do ryczałtu albo od terminu rozdysponowania (wypłaty lub innej formy jego dystrybucji) tego dochodu. Dochód ten podlega więc opodatkowaniu według stawki, o której mowa w art. 28o ustawy o CIT, właściwej w momencie ustalania dochodu z tytułu zysku netto, tj. w ostatnim roku opodatkowania ryczałtem, niezależnie od:

– okresu, za który był wypłacany zysk;

– statusu w roku podjęcia uchwały;

– statusu w momencie wypłaty.

Natomiast ustalona na podstawie przepisów o rachunkowości strata powstała w poszczególnych latach opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek nie stanowi przedmiotu opodatkowania estońskim CIT, także po zakończeniu korzystania z tej formy opodatkowania. Istotny jest tylko zysk, ustalony na podstawie przepisów o rachunkowości, który stanowi podstawę ustalenia dochodu, o którym mowa w art. 28m ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, jako przedmiotu opodatkowania CIT estońskim.

Efekt jest taki, że nie można uniknąć opodatkowania zysków, może nawet po wielu latach po wyjściu z reżimu estońskiego CIT podatnik będzie musiał zapłacić podatek. Struktura JPK KR PD, którą co roku będą wysyłać podatnicy, umożliwi organom podatkowym szybkie wychwycenie, w którym roku była wypłata zysków i sprawdzenie czy był wpłacony podatek.

dr Małgorzata Rzeszutek

doradca podatkowy