Leasing finansowy w nowej strukturze JPK ŚT KR

Wprowadzony do ewidencji środków trwałych przedmiot leasingu powinien być ujęty w strukturze JPK ŚT KR, którą po raz pierwszy do urzędu skarbowego będą wysyłać podatnicy za 2026 rok. Umowa leasingu finansowego, której dotyczy art. 17f ust. 1 ustawy CIT, charakteryzuje się tym, że z jej zapisów wynika, że odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, będących jej przedmiotem w czasie trwania tej umowy dokonuje korzystający. W konsekwencji korzystający musi dla każdego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej będącej przedmiotem podatkowej umowy leasingu przypisać wartość początkową i wykazać ją w swojej ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, prowadzonej dla potrzeb podatku dochodowego

Ustawa o CIT nie zawiera wprost odrębnej definicji w zakresie ustalania wartości początkowej dla środka trwałego będącego przedmiotem leasingu finansowego. Wartość początkowa przedmiotu umowy leasingu finansowego powinna zostać ustalona zgodnie z ogólnymi zasadami przewidzianymi w art. 16g ustawy o CIT. Przy ustaleniu wartości początkowej przedmiotu leasingu finansowego dla celów naliczenia odpisów amortyzacyjnych należy wziąć pod uwagę wyłącznie sumę kapitałową części rat leasingowych oraz ewentualnie inne koszty związane z zawarciem umowy leasingu poniesione do dnia przekazania środka trwałego do używania.

Podatnik, wprowadzając do ewidencji środek trwały wykorzystywany przez niego na podstawie umowy leasingu finansowego, ustala metodę amortyzacji i stawki amortyzacyjne. Metodę tę zobowiązany jest stosować przez cały okres amortyzacji, tj. nawet wówczas, gdy przedmiot leasingu zostanie przez niego wykupiony z leasingu, gdyż nadal pozostaje on w ewidencji środków trwałych. Kwota wykupu powinna zostać zawarta w wartości początkowej środka trwałego na początku okresu amortyzacji, wówczas w momencie wykupu należy pozostawić wartość dotychczasową, gdyż jest ona kompletna i kontynuować amortyzację według uprzednio ustalonych zasad.

Zgodnie z interpretacjami organów podatkowych (m.in. Dyrektora KiS z 27 października 2022 r. sygn. 0114-KDIP2-2.4010.56.2022.1.AP) w razie rezygnacji z wykupu pojazdu i zwrotu tego pojazdu na rzecz leasingodawcy, otrzymując fakturę korygującą– w razie zaistnienia jakichkolwiek rozbieżności pomiędzy łączną wartością dokonanych odpisów amortyzacyjnych a spłaconą faktycznie wartością początkową pojazdu – leasingobiorca będzie uwzględniać wynikającą stąd korektę odpisów amortyzacyjnych („in minus”) na bieżąco, tj. w okresie rozliczeniowym, w którym otrzyma taką fakturę korygującą. Korekta poziomu odpisów amortyzacyjnych winna być w takim przypadku dokonana jednorazowo, w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzyma fakturę korygującą od leasingodawcy/partnera.

Natomiast w strukturze JPK ŚT KR w przypadku, gdy dany środek trwały, ujęty w ewidencji rachunkowej, jest środkiem trwałym w rozumieniu przepisów o rachunkowości i nie jest środkiem trwałym w rozumieniu przepisów podatkowych (podatkowo jest to leasing operacyjny), to w polu E_9_1 struktury JPK_ST_KR stosujemy oznaczenie „X – brak amortyzacji”, a pole E-18 pozostaje niewypełnione. Pola struktury dotyczące wartości związanych z amortyzacją rachunkową są uzupełniane. Dokonywane odpisy amortyzacyjne będą musiały mieć znacznik podatkowy PD 4 jako koszty niestanowiące kosztów uzyskania przychodu.

dr Małgorzata Rzeszutek

doradca podatkowy