Pracodawcy mają szereg możliwości zapewnienia dodatkowych świadczeń dla pracowników w okresie wakacyjnym. Najkorzystniejsze podatkowo dla pracownika są świadczenia finansowane z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, ale nie w każdej firmie on występuje.
Typowe świadczenie wakacyjne to tzw. dodatek zwany „wczasami pod gruszą”
W zależności od źródła finansowania: z ZFŚS występuje zwolnienie z podatku PIT do 1000 zł rocznie, nie ma potrącenia składek ZUS. W przypadku finansowania świadczenia ze środków obrotowych należy doliczyć pracownikowi wysokość świadczenia do opodatkowania i do objęcia składkami ZUS. W obu przypadkach ważne, żeby świadczenie było powiązane z urlopem wypoczynkowym pracownika. Popularnym świadczeniem są również bony, karty przedpłacone, vouchery, itp. Bony z ZFŚS są zwolnione z podatku PIT do 1000 zł oraz bez składek ZUS. Natomiast bony ze środków obrotowych, podobnie jak wypoczynek pod gruszą, są w całości objęte PIT i ZUS.
Zasada ogólna wskazuje, że do przychodów ze stosunku pracy zalicza się każde świadczenie, które podatnik otrzymał w związku z faktem pozostawania w stosunku pracy z danym pracodawcą. Ale są wyjątki – niektórzy pracodawcy wybierają wycieczki integracyjne połączone ze szkoleniem i podnoszeniem kwalifikacji pracowników. Jest to korzystne świadczenie, gdyż finansowane ze środków obrotowych może korzystać ze zwolnienia z podatku PIT i składek ZUS. Warunkiem do spełnienia jest umożliwienie uczestnictwa każdemu z pracowników i zapewnienia tych samych świadczeń typu nocleg, wyżywienie, występy artystyczne, itp.
Otrzymane przez pracowników w okresie wakacyjnym różnego rodzaju świadczenia o charakterze pieniężnym i niepieniężnym, stanowią przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT. Jednocześnie bez znaczenia dla ich kwalifikacji pozostaje fakt, że zostały one wypłacone pracownikom, którzy przebywają na długotrwałych zasiłkach chorobowych, urlopach macierzyńskich i podobnej absencji i nie uzyskują od pracodawcy innych przychodów ze stosunku pracy.
Pracodawca ma obowiązek uwzględnić koszty uzyskania przychodu do wysokości osiągniętego przychodu, jeżeli wartość przychodu w postaci świadczenia niepieniężnego jest niższa niż wysokość przysługujących pracownikowi zryczałtowanych kosztów uzyskania przychodów. Jeżeli wartość świadczenia niepieniężnego będzie równa lub wyższa od kosztów uzyskania przychodów przysługujących pracownikowi, powinien uwzględnić koszty uzyskania przychodów w kwocie przysługującego pracownikowi ryczałtu, wynikającego z art. 22 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zasadniczo w 2026 roku nie było rewolucyjnych zmian wprowadzonych w świadczeniach pracowniczych w porównaniu do lat ubiegłych, przynajmniej w tych przepisach mamy stabilizację i utrwalone zasady rozliczeń podatkowych i składkowych. Jednak z punktu widzenia plików JPK CIT organom podatkowym łatwiej będzie sprawdzić czy świadczenie zostało właściwie rozliczone w księgach pracodawcy.
Bieżące doradztwo pozwala reagować na problemy zanim przerodzą się w spór, zaległość lub kosztowną korektę. Informacje o subskrypcjach LEX4you znajdziesz tutaj: https://lex4you.pl/subskrypcje/
dr Małgorzata Rzeszutek
doradca podatkowy

